Havza Haber Ajansı’nın haberine göre, İslam İnkılabı Rehberi ve Silahlı Kuvvetler Başkomutanı Ayetullah Seyyid Müçteba Hüseyni Hamaney, dayatılan ilk savaşın başlangıç günlerinin yıl dönümü ve İran halkının sekiz yıllık, kalıcı savunmasının ‘Allah’ın günleri’ olarak anılan günleri münasebetiyle yayımladığı mesajında, savaşın İslam İnkılabı’nın ilk on yılında dayatılması yoluyla İran’ı geri kalmışlık, zillet ve aşağılanma, bağımlılık ve itibar kaybı dönemine geri döndürme yönündeki hegemon güçlerin çabalarına işaret ederek şunları vurguladı: “Yaygın çabalara rağmen İslami nizam, öncekinden daha gelişmiş ve güçlü bir şekilde, daha gür bir ses ve daha yüksek bir uçuşla, Anka kuşu misali yeniden yükseldi. Bu özellik düşmanların bundan sonraki meydana getirdiği olaylarda da bu nizamın süreklilik arz eden niteliği hâline geldi. Şimdi ise bu Anka kuşu, düşmanın ve özellikle son dönemde dayatılan iki savaşın baskıları sonucunda öylesine büyümüştür ki uçuşunun gölgesi düşman topraklarının üzerine de düşmüştür.”
İslam İnkılabı Rehberi ayrıca Arap dünyasının kahraman komutanı ve direniş cephesinin büyük simgesi Seyyid Hasan Nasrallah’ın şehadetinin ikinci yıl dönümünü anarak, Lübnan Hizbullahı Genel Sekreteri Şeyh Naim Kasım’ın ve Hizbullah savaşçılarının Aşuraî direniş ve mücadelelerini takdir etti ve şunları kaydetti: “Lübnan’ın bugünleri, direnişin bütün mücahitleri için öne çıkan ve gurur verici günler; Siyonist düşman karşısında ise gözlerini hegemon güçlerin ve kendilerine kötülük isteyenlerin yalan vaatlerine dikmiş olanlar için zillet getiren ve nihayetinde onları başı öne eğik bırakan günlerdir.”
İslam İnkılabı Rehberi’nin mesajının tam metni şöyledir:
Rahman ve Rahîm olan Allah’ın adıyla
“Şüphesiz Musa’yı ayetlerimizle gönderdik: ‘Kavmini karanlıklardan aydınlığa çıkar ve onlara Allah’ın günlerini hatırlat.’ (İbrahim Suresi 5. ayet)
Ekim ayının ilk günleri, Allah’ın günlerini ve İran halkının ilk dayatılan savaşta sekiz yıl boyunca kahramanca gerçekleştirdiği, büyük ve kalıcı savunma hadisesini hatırlatmaktadır. O günlerde inkılap güneşinin İran toprakları üzerindeki sıcak ışığı, milli birlik ve inkılapçı İslam’ın öğreti ve yoluna bağlılıktan doğan hoş bir duygu yayıyordu. Bunun etkisiyle eski ve yeni sömürgeciliğin ve hegemonya düzeninin buzları erimeye başlamıştı. O günlerde İran halkının bir kısmı, sömürgecilerin kötü niyetlerini, petrol sanayisinin millileştirilmesiyle ilgili olayları ve Amerikan darbesini yirmi küsur yıl öncesinden hatırlıyordu.
Bazıları ise bunlarla ilgili haberleri duymuştu ve pek çoğu, yabancıların ülkemizin işlerine hâkim olmasının ülkemizin başına neler getirdiği gerçeğini bizzat çok iyi tecrübe etmişti. Ancak bundan önceki günler, karanlık ve kasvetli günlerdi; zira sömürgeci ve istikbarcı devletlerin büyükelçileri, ülkenin şahına yapılması gerekenleri ve yapılmaması gerekenleri bildiriyor, o da bunları ister gönüllü ister isteksiz bir şekilde uyguluyordu. Ta ki İmam Humeyni’nin (r.a.) önderliğindeki büyük İran halkının inkılabı bu düzeni altüst edene kadar.
O karanlık günler, bu inkılap sayesinde İran İslam Cumhuriyeti’nin kurulmasıyla aydınlık günlere dönüştü. Bu durum, gözlerini bu toprakların zenginliklerine dikmiş ve yıllar boyunca onları ele geçirmek için halkına karşı her türlü kötülüğü reva görmüş olan hegemon güçlere oldukça ağır geliyordu. Bu nedenle bundan sonra bütün gayret ve çabalarını inkılapçı halkın coşkun akan nehrinin yönünü yeniden eski istikametine çevirmeye harcadılar. İlk dayatılan savaş, İran İslam Cumhuriyeti’nin kutlu varlığının ilk on yılındaki en önemli girişimleri oldu.
Halk karşıtı Baas Partisi tarafından, birkaç gün sürecek bir savaş ve kolay elde edilecek bir zafer vehmiyle tutuşturulan bu savaşın ateşinden İslami nizam, öncekinden daha gelişmiş ve güçlü bir şekilde, Anka kuşu misali yeniden yükseldi; önce olduğundan daha gür bir ses ve daha yüksek bir uçuşla. Bu özellik, düşmanların bundan sonra çıkardığı olaylarda da bu nizamın süreklilik arz eden niteliği hâline geldi.
Düşmanın bu milletin üzerine kendi uşaklarını hâkim kıldığı ve sömürgeciliğin yeni bir biçimini uyguladığı o günler, İslam İnkılabı’nın bereketiyle ve dayatılan savaş ortamında İslam ve cihad bayrağının yükseltilmesiyle, gurur verici günlere dönüştü. Aradan 38 yıl geçmesine rağmen bugün dahi o günlerde yaşanan olayların her bir ayrıntısına ve geride kalanların samimi anlatımlarına bakıldığında; her biri ibadet, cesaret, direniş, ahlak ve insanlık konusunda ders niteliğinde olan örnek şahsiyetler, ülkemizin tarihinin zirvesinde parlayan yıldızlar gibi ortaya çıkmaktadır.
Hegemonya düzeninin uzantıları tarafından gerçekleştirilen saldırıların başlangıcında, ülkemizin kendisini birçok tehdide karşı savunabilmek için Tağut rejiminden miras aldığı imkânların yetersiz kaldığı o günler, hakkın ikame edilmesi ve ilahî yardım sayesinde bugün öyle bir noktaya ulaşmıştır ki artık saldırgan hegemon güçlerin kendileri, onların uzantıları değil, İslam savaşçılarının saldırıları karşısında sığınacak yer aramakta ve savaşın sona erdirilmesi için yalvarmaktadır.
Onların ülkemizi geri döndürmek istedikleri o günler; İran’ın geri kalmışlık, zillet ve aşağılanma, bağımlılık ve İslam dünyasındaki itibar kaybıyla dolu olduğu günlerdi. İçinde bulunduğumuz bu günler ise ilerleme, izzet, bağımsızlık ve İslam dünyasında, hatta bütün dünyada en yüksek itibarla doludur. Bugün bazıları bizi dünyanın dördüncü süper gücü olarak nitelendiriyor. Elbette onlar bunu dünyevî hesaplara dayanarak söylüyorlar. Ancak ilahî hesaplara göre, kendisini Ehl-i Beyt’e (Allah’ın salât ve selamı onların üzerine olsun) mensup gören, halkının çoğunluğu o yüce şahsiyetlere gönülden bağlı olan ve hakkın ikamesi yolunda hiçbir korkuya kapılmayan bir ülke, dünyanın birinci gücü olarak kabul edilir.
O günlerde İran’ın güneyindeki iki deniz, düşman güçlerinin cirit attığı bir alandı. Ancak bugünlerde onlar, cesur savaşçılardan ve Hürmüz Boğazı’nın koruyucularından aldıkları acı darbeler nedeniyle Arap Denizi’nden daha ileriye geçemiyorlar ve ne zaman bu riski göze alsalar kendilerine zarar veriyorlar. Çok geçmeden Arap Denizi de kendisini onlardan arındıracaktır.
Öyle günler vardı ki hegemon güçler, psikolojik operasyonlar ve korku atmosferi oluşturarak başkentin sokaklarını boşaltmış ve bu milletin bağımsızlık arayışına karşı bir darbe düzenlemiş, ardından 25 yıl boyunca bu ülkenin zenginliklerini yağmalamışlardı. Ancak bugünlerde yedi aydır vatandaşlarımız, İslam savaşçılarının moralini yüksek tutmak ve düşmanı korkuya sevk etmek amacıyla ülkenin dört bir yanında meydanları ve sokakları sorumlu ve coşkulu katılımlarıyla süslemektedir. Nitekim 30 milyondan fazla İranlı canlarını feda etmeye hazır olduklarını ilan etmiş ve daha sonra, yeniden katılım çağrısı yapılarak bir tür organizasyon gerçekleştirilmesi gerektiğinde, yalnızca ilk 100 dakika içerisinde talep edilen 500 binden fazla kişilik kapasiteyi doldurmuşlardır. Şu anda, farklı etnik topluluklardan İranlıların varlığıyla süslenen İslami İran’ın dört bir yanında, çeşitli alanlarda ve özellikle silahlı olarak hazır olduklarını bildirenler bulunmaktadır. Böylece onlara şan, düşmanlarına ise utanç kazandıracak bir mücadele meydanı oluşturulmaktadır.
Öyle günler vardı ki bu toprakların insanlarının cesareti erkekleriyle biliniyordu. Ancak bugün öyle bir dönemdeyiz ki kadınlar, cesurca varlık gösterdikleri bazı alanlarda erkekleri geride bırakmaktadır.
Öyle günler vardı ki düşman, nizamın toplumsal dayanağını sürekli olarak zayıflatmaya çalışmıştı. Ancak bugünlerde toplumun farklı kesimleri, aralarındaki belirgin farklılıklara rağmen, haklı konumlarını ve bunların arasında hayır ve bereket kaynağı olan Hürmüz Boğazı’nı koruma konusundaki tutumlarını kararlılıkla sürdürmektedir.
Geçmiş günlerle bugünler arasındaki bu karşılaştırma daha da genişletilebilir ve açıklanabilir. Ancak tek bir cümleyle söylemek gerekirse ben, İran’ın aziz halkının hizmetkârı olarak ilan ediyorum ki düşmanımızın geri dönmesini arzuladığı o eski günler geride kaldı ve bir daha asla tekrarlanmayacaktır. Elbette acı ve üzüntüyle hatırlatmalıyım ki bugünlerde, ülkenin bugünkü izzetinin rehberliklerine borçlu olduğu, büyük İmam Humeyni’nin ve yüce makamlı Şehit Hamaney’in —Allah makamlarını yüceltsin— yokluğu derinden hissedilmektedir. Ancak onların takipçilerine bıraktıkları değerli hazinenin, parlak ve yol gösterici uygulamalarının ve sözlerinin bereketiyle gelecek günler, bugünkünden çok daha görkemli olacaktır. Çünkü ilk dayatılan savaşın ateş harmanından yükselen o Anka kuşu, düşmanın ve özellikle son dönemde dayatılan iki savaşın baskıları sonucunda öylesine büyümüştür ki uçuşunun gölgesi düşman topraklarının üzerine de düşmüştür.
Bu vesileyle direniş cephesinin büyük simgesi ve Arapların kahraman komutanı, muhterem Şehit Seyyid Hasan Nasrallah’ın (Allah temiz ruhunu mukaddes kılsın) şehadetinin ikinci yıl dönümü münasebetiyle kendisini anmak son derece yerinde olacaktır. O, halkının ve mektebinin samimi bir destekçisiydi. Samimi ve tatlı üsluplu konuşmaları ve cesurca attığı adımlarla kendi halkının, hatta dünyanın özgür insanlarının yüreklerini güçlendiriyordu. Lübnan gibi küçük ve yıllarca bazı güçlerin arka bahçesi hâline gelmiş bir ülkenin adını yücelterek büyük bir itibara kavuşturan kişiydi. Nusret ve zafer, onun daimi yol arkadaşlarıydı. Şüphesiz Şam bölgesinin tüm tarihi boyunca peygamberler ve onların vasilerinden sonra, o kadim topraklarda onun kadar yüce bir şahsiyet ortaya çıkmamıştır. Elbette bugün onun şerefli sancağı -Allah onu korusun- Şeyh Naim Kasım’ın ellerindedir. O da Hizbullah’ın sağlam ve Aşuraî saflarının önünde cesaretle yer alarak onun yolunu sürdürmektedir.
Lübnan’ın bugünleri tarih huzurunda ve hatta daha şimdiden, onun ve direnişin bütün mücahitleri için öne çıkan ve gurur verici günlerdir. Buna karşılık Siyonist düşman karşısında gözlerini hegemon güçlerin ve kendilerine kötülük isteyenlerin yalan vaatlerine dikmiş olanlar için zillet getiren ve nihayetinde onları başı öne eğik bırakan günlerdir. Şehit direniş lideri Seyyid Hasan Nasrallah, Seyyid Haşim Safiyuddin ve bugün direniş saflarında mücadele edenlerin aksine, zamanın akışı içerisinde parlak yıldızlar gibi ışık saçacak ve şaşkınlık içinde yolunu arayanlara rehberlik edecek olan bu şahsiyetlerin aksine, onlar tarihin sayfaları ilk kez çevrildiğinde çok geçmeden gömülüp unutulacaklardır. Gelecekte onlardan her söz edildiğinde ise kötülük, basiretsizlik ve hatta belki de ihanet hatırlanacaktır.
Son olarak, Allah’ın lütuflarının devam etmesi ve Efendimiz’in —Allah’ın zuhurunu çabuklaştırsın, ruhlarımız ona feda olsun— özel duasının bereketiyle, İran halkının ve direnişin bütün yandaşlarının yalnızca zafer, fetih ve izzetle; düşmanlarının ise yalnızca yenilgi ve zilletle karşılaşmasını ümit ediyorum.
Allah’ın lütfu ve keremiyle...
Seyyid Müçteba Hüseyni Hamaney
28 Eylül 2026
yorumunuz